Powojnik 'Dr Ruppel' (Clematis) sadzonka 2L 60-80cm

Powojnik 'Dr Ruppel' – duże, różowe kwiaty w paski na wschodnią i północną ścianę

Większość kwitnących pnączy chce słońca, a wschodnia czy północna strona domu zostaje z bluszczem. 'Dr Ruppel' najlepiej czuje się w miejscach dobrze oświetlonych, ale bez ostrego, całodziennego słońca – dlatego świetnie sprawdza się właśnie na wystawie wschodniej, zachodniej lub jasnej północnej. W maju na kratce przy zacienionym po południu tarasie otwierają się kwiaty wielkości dłoni, różowe, z ciemniejszą pręgą biegnącą przez środek każdej działki. Od lipca powtarza kwitnienie na młodych pędach, a kwiaty pojawiają się aż do września.

Odmianę wyhodował dr Ruppel w Argentynie; do Europy trafiła w 1975 roku za sprawą angielskiego szkółkarza Jima Fiska i od tamtej pory jest jednym z najczęściej sadzonych dwubarwnych powojników. W 1993 roku odmiana otrzymała Award of Garden Merit RHS. W naszej ofercie jest od lat – niezawodna, chętnie wybierana przez klientów odmiana.

Jak wygląda powojnik 'Dr Ruppel'?

Kwiaty. Duże, do 18 cm średnicy, pojedyncze, złożone z 6–8 szerokich działek o lekko pofalowanych brzegach. Tło działek jest intensywnie różowe, a przez środek każdej biegnie szeroka, ciemniejsza, czerwonoróżowa pręga – stąd potoczne określenie „powojnik w paski". Środek kwiatu tworzą jasnobrązowe pylniki na białych nitkach. Kwiaty pierwszej fali są największe; letnie bywają nieco mniejsze. W ostrym, gorącym słońcu pręga blaknie szybciej, dlatego kolor najdłużej utrzymuje się w półcieniu.

Kwitnienie. Dwa razy w sezonie: w maju na zeszłorocznych pędach – to główna, najobfitsza fala – i ponownie od lipca do września na tegorocznych przyrostach. Odmiana należy do grupy wielkokwiatowych wcześnie kwitnących.

Liście i pokrój. Liście jasnozielone, pojedyncze lub złożone z trzech listków. Roślina rośnie umiarkowanie silnie, osiąga 2–3 m wysokości i tworzy dość szeroką, gęstą kurtynę pędów.

Gdzie posadzić powojnik 'Dr Ruppel'?

To odmiana do miejsc, które inne kwitnące pnącza omijają, i do tych, gdzie duży, wyrazisty kwiat ma być widoczny z bliska:

• wschodnia lub północna ściana domu, kratka przy zacienionym tarasie – tu 'Dr Ruppel' kwitnie najlepiej i najdłużej trzyma kolor;
• ogrodzenie, siatka, trejaż – w 2–3 sezony zakrywa przęsło szeroką, gęstą kurtyną;
• pergola, altana, łuk nad furtką – kwiaty wielkości dłoni najlepiej widać na wysokości oczu;
• duża donica na balkonie lub tarasie – odmiana polecana do uprawy w pojemnikach, o ile donica jest stabilna i ma otwory odpływowe;
• niski krzew liściasty lub iglasty – prowadzony po jego pędach powojnik zakwitnie na tle cudzych liści, a krzew ocieni mu podstawę.

Powojnik wspina się, owijając ogonkami liściowymi cienkie elementy podpory – sznurki, druty, listwy o średnicy do ok. 1 cm. Nie wytwarza korzeni czepnych ani przylg, więc nie przywiera do tynku, muru ani gładkiej deski; przy ścianie zawsze potrzebuje kratki albo naciągniętych linek, odsuniętych od powierzchni na kilka centymetrów, żeby powietrze mogło krążyć za roślinami.

Wolisz inny kolor do tej samej kratki? W naszej ofercie są też granatowy, pełnokwiatowy powojnik 'Multi Blue' i biały, pełnokwiatowy powojnik 'Duchess of Edinburgh', a wszystkie odmiany zebraliśmy w kategorii powojniki. Inne rośliny pnące, także zimozielone i do cienia, znajdziesz w kategorii pnącza ogrodowe.

Jak szybko rośnie i jak wysoko?

'Dr Ruppel' rośnie umiarkowanie silnie i osiąga 2–3 m wysokości; starsza roślina w bardzo sprzyjających warunkach może być nieco wyższa. To rozmiar, który wystarcza na przęsło ogrodzenia, słup pergoli czy kratkę do wysokości pierwszego piętra, a jednocześnie nie wymaga corocznego silnego cięcia i pozostaje łatwy do prowadzenia także w dużym pojemniku.

Jak posadzić powojnik 'Dr Ruppel'?

1. Zamontuj podporę przed sadzeniem – kratkę, siatkę lub obelisk. Przy ścianie odsuń ją o co najmniej 10 cm od muru.
2. Wykop dołek ok. 60 × 60 × 60 cm, na dnie ułóż ok. 10 cm drenażu (żwir, gruz ceramiczny), resztę wypełnij żyzną ziemią z kompostem.
3. Zanurz sadzonkę razem z doniczką w wodzie na ok. 10 minut, aż bryła przestanie wypuszczać pęcherzyki.
4. Wyjmij roślinę z doniczki, przytrzymując bryłę korzeniową, nie pędy – pędy powojnika łatwo się łamią.
5. Posadź o 5–10 cm głębiej, niż roślina rosła w doniczce, w odległości co najmniej 20 cm od muru lub podstawy ogrodzenia, lekko pochylając ją w stronę podpory.
6. Obficie podlej, przewiąż pędy do podpory (tyczka bambusowa zostaje w bryle) i wyściółkuj podłoże korą lub kompostem.
7. Posadź u podstawy niskie byliny, które ocienią dolną część pędów – powojnik lubi mieć „głowę w słońcu, nogi w cieniu".
8. W pierwszą wiosnę po posadzeniu przytnij wszystkie pędy nisko, ok. 30 cm nad ziemią, nad silnymi pąkami – roślina rozkrzewi się od podstawy.

Uprawa i wymagania

Stanowisko. Dobrze oświetlone, ale nie w pełnym, gorącym słońcu: optymalna jest wystawa wschodnia, zachodnia lub jasna północna. Na południowej ścianie w upalne lato kwiaty blakną i przekwitają szybciej. Podstawę rośliny warto zacienić.

Gleba. Żyzna, próchniczna, umiarkowanie wilgotna, ale dobrze zdrenowana, o odczynie od obojętnego do lekko kwaśnego. Po użyźnieniu kompostem toleruje większość przeciętnych gleb ogrodowych. Nie znosi gleb podmokłych, zbyt ciężkich i gliniastych ani zbyt lekkich, piaszczystych.

Podlewanie. Regularne, tak aby podłoże w strefie korzeniowej nie przesychało. W upały rośliny w pojemnikach mogą wymagać podlewania nawet codziennie – zależnie od wielkości donicy, nasłonecznienia i tempa przesychania podłoża. Podlewa się pod korzeń, rano lub wieczorem, bez moczenia liści. Ściółka z kory ogranicza parowanie i utrzymuje korzenie w chłodzie.

Nawożenie. Wiosną, po rozpoczęciu wzrostu, stosuje się nawóz do powojników lub do roślin kwitnących, zgodnie z dawkowaniem producenta; dobrze sprawdzają się nawozy o spowolnionym działaniu. Od późnego lata unika się nawozów o wysokiej zawartości azotu, żeby pędy zdążyły zdrewnieć przed zimą.

Mrozoodporność. Wysoka – odmiana zaliczana jest do stref 4–9. Dobrze ukorzenione rośliny uprawiane w gruncie zwykle zimują bez dodatkowego okrywania. Młode, niezdrewniałe końcówki pędów mogą po zimie zasychać – to normalne, usuwa się je przy wiosennym cięciu, a roślina rusza z pąków poniżej. Świeżo posadzone egzemplarze warto przed pierwszą zimą zabezpieczyć warstwą ściółki u podstawy (kora, ok. 20 cm). Rośliny w pojemnikach wymagają zabezpieczenia bryły korzeniowej przed silnym mrozem i przesychaniem – donicę ustawia się przy ścianie i owija.

Cięcie. 'Dr Ruppel' należy do grupy odmian ciętych słabo (2. grupa cięcia). Tnie się ją raz w roku, na przełomie lutego i marca, gdy widać nabrzmiałe pąki: usuwa się w całości pędy martwe i uszkodzone, a żywe skraca nad parą silnych pąków – w pierwszym roku po posadzeniu ok. 30 cm nad ziemią, w drugim ok. 70 cm, a w kolejnych latach na wysokości ok. 150 cm. Pędów dorosłej rośliny nie tnie się przy ziemi, bo majowe, największe kwiaty powstają na zeszłorocznym drewnie – po silnym cięciu roślina zakwitnie dopiero latem i skromniej.

Z czym łączyć powojnik 'Dr Ruppel'?

Różowy kwiat z ciemną pręgą najlepiej wygląda na spokojnym, zielonym lub srebrzystym tle, a sam powojnik potrzebuje u podstawy roślin, które ocienią mu korzenie. W półcieniu, który ta odmiana lubi, sprawdzają się byliny o ozdobnych liściach lubiące żyzną, wilgotną glebę:

• funkie o niebieskawych lub srebrzystych liściach – klasyczne rośliny ocieniające podstawę powojników, chłodny kolor liści wycisza intensywny róż kwiatów;
• brunnery – srebrne, sercowate liście przez cały sezon i błękitne kwiatki w kwietniu–maju, tuż przed pierwszą falą powojnika;
• przywrotnik miękki – limonkowe kwiatostany w czerwcu, między dwiema falami kwitnienia powojnika; maskuje nagą podstawę pędów;
• trawa bambusowa (hakonechloa) – miękka, przewieszająca się kępa o złocistych liściach, dobrze znosząca półcień;
• bodziszek 'Rozanne' – fioletowoniebieskie kwiaty od czerwca do jesieni wypełniają przerwę między falami powojnika.

Na jednej większej podporze można łączyć 'Dr Ruppel' z odmianami o podobnym, słabym sposobie cięcia, co znacznie ułatwia późniejszą pielęgnację: z granatowym, pełnokwiatowym 'Multi Blue' (mocny kontrast), z białą 'Duchess of Edinburgh' (zestawienie spokojne, jasne) albo z jasnoróżową 'Asao', która lubi tę samą wystawę wschodnią i zachodnią. Karmazynowy 'Ernest Markham' kwitnie później i wymaga silnego cięcia, dlatego sadzi się go na osobnej podporze – wtedy przejmuje pałeczkę, gdy 'Dr Ruppel' kończy drugą falę. Klasycznym partnerem różowych powojników są też róże pnące na tej samej pergoli lub łuku – róża daje sztywny szkielet, a powojnik wykorzystuje jej pędy jako podporę. Dobrym partnerem będzie róża pnąca 'Ghislaine de Feligonde' – podobnej wysokości, tolerująca półcień i kwitnąca od czerwca; na słonecznej, mocnej pergoli także pachnąca, brzoskwiniowo-różowa 'Alchymist'. Wkrótce w naszej ofercie również 'New Dawn' i 'White New Dawn'.

Unikaj sadzenia obok roślin sucholubnych – lawendy, perowskii, kostrzewy sinej – bo powojnik potrzebuje gleby umiarkowanie wilgotnej, a one przeciwnie.

Najczęstsze pytania o powojnik 'Dr Ruppel'

Czy 'Dr Ruppel' może rosnąć na północnej ścianie?

Tak, jeśli miejsce jest jasne, a nie zacienione przez drzewa. To jedna z odmian, które lepiej kwitną na wystawie wschodniej, zachodniej i północnej niż w pełnym południowym słońcu, gdzie kolor kwiatów szybko blaknie.

Ile wysokości osiąga?

2–3 m, przy umiarkowanym tempie wzrostu. Wystarcza na przęsło ogrodzenia, słup pergoli lub kratkę, a nie wymaga silnego cięcia jak odmiany dorastające do 4–5 m.

Kiedy kwitnie i jak długo?

Pierwsza, najobfitsza fala w maju na zeszłorocznych pędach; druga od lipca do września na tegorocznych. Między falami kwitnienia następuje zwykle kilkutygodniowa przerwa.

Czy nadaje się do donicy?

Tak – odmiana jest polecana do uprawy w dużych pojemnikach. Potrzebna jest stabilna donica z drenażem, żyzne podłoże, obelisk i regularne podlewanie. Na zimę donicę ustawia się przy ścianie i owija, żeby bryła nie przemarzła i nie przeschła.

Kiedy sadzić?

Sadzonki w doniczce sadzi się od wczesnej wiosny do późnej jesieni, gdy ziemia nie jest zamarznięta. Sadzenie jesienią nie jest błędem – wymaga tylko ściółki u podstawy i podlewania w suche okresy.

Czy przywiera do elewacji?

Nie. Powojnik owija się ogonkami liściowymi wokół cienkich elementów i nie ma korzeni czepnych, więc na ścianie potrzebuje kratki albo linek odsuniętych od muru.

Ile sadzonek na metr ogrodzenia?

Na szybkie zakrycie przęsła sadzi się je w rozstawie co najmniej 50–60 cm; jeśli nie zależy Ci na tempie, wystarczy jedna roślina co 1–1,5 m.

Czy trzeba przycinać?

Tak, raz w roku, słabo: na przełomie lutego i marca usuwa się pędy martwe, a żywe skraca nad silnymi pąkami – młodą roślinę nisko (30 cm, potem 70 cm), dorosłą na ok. 150 cm. Silne cięcie przy ziemi odbiera majowe, największe kwiaty.

Czy kwiaty pachną?

Nie, 'Dr Ruppel' jest odmianą bezwonną. Jej atutem jest wielkość i dwubarwność kwiatu.

Czy przemarza?

Odmiana jest mrozoodporna (strefy 4–9) i w gruncie zwykle zimuje bez okrywania. Zaschnięte po zimie końcówki pędów nie oznaczają uszkodzenia całej rośliny – usuwa się je przy wiosennym cięciu. Świeżo posadzone rośliny warto na pierwszą zimę obsypać korą u podstawy, a rośliny w donicach zabezpieczyć przed przemarznięciem bryły.

Specyfikacja techniczna

Co otrzymasz?

Sprzedajemy powojnik 'Dr Ruppel' w doniczce 2 l, o wysokości zwykle 60–80 cm, uprawiany w szkółce w pojemniku i przymocowany do bambusowej tyczki. Tyczka służy do prowadzenia rośliny w uprawie i transporcie; po posadzeniu pędy przewiązuje się na docelową podporę.

Wysokość sadzonki w chwili sprzedaży zależy od pory roku i partii produkcyjnej. Młode powojniki przycinamy w szkółce co roku, żeby wypuściły więcej pędów od podstawy – dlatego egzemplarz niższy, ale rozgałęziony, jest lepszym materiałem niż pojedynczy długi pęd. O wartości sadzonki decyduje ukorzenienie i liczba pędów, nie długość łodygi w doniczce; przy przyroście w kolejnym sezonie różnica wysokości szybko się wyrównuje.

Powojnik zrzuca liście na zimę. Latem sadzonka jest w pełni ulistniona, zależnie od terminu wysyłki z pąkami lub rozwijającymi się kwiatami. Jesienią liście żółkną i opadają, a w doniczce zostają zdrewniałe, bezlistne pędy z widocznymi pąkami – zimą roślina wygląda skromnie, ale jest w pełni żywa. Wczesną wiosną z pąków wyrastają nowe, jasnozielone przyrosty. To naturalny rytm wzrostu rośliny, a nie powód do niepokoju.